از علت طلبه شدنش پرسیدم : گفت ، یک روز سرد زمستان ، که برف زیادی بر زمین جای مانده بود یکی از طلبه های درس خوانده زاهدان را دیدم که با یک دشداشه و بدون جاکت و لباس گرم در ایستگاه اتوبوس ایستاده ، علت رفتارش را جویا شدم ، گفت که به سنت پیامبر تاسی میکند و چون در آن موقع جاکت و غیره نبوده من هم با دشداشه بیرون آمدم ، برگشتم و گفتم در آن موقع اتوبوس بوده که منتظرش ایستاده ایی؟بنابراین دوست داشتم از واقعیتها با خبر بشوم و تصمیم به مهاجرت گرفتم.

از شهید سید عبدالله نوری می گفت که مقلد او بوده ،نوری را یکی از علماء بزرگ تاجیکستان می دانست که رابطه صمیمانه ایی با ایران داشته و به ضد آمریکایی بودن شهرتی خاص . خیر الله معتقد بود نوری را در آخرین سوء قصد به واسطه سم به شهادت رسانیده اند (الله اعلم)1 از قول شهید نوری میگفت که :" من مذهبم را از بزرکان اهل تسنن فرا گرفتم و در سیاست شاگرد ایران هستم " به همین خاطر مخالفان بیشماری را برای خودش ایجاد کرده بود.

او که با مطالعه اندیشه های شهید نوری ، افکار متفاوتی را در خود سوق داده بود ، در جواب سوالم که:

- چرا برای ادامه تحصیل به حوزه علمیه اهل تسنن زاهدان نرفتی ؟

-گفت: من علاوه بر درس به دنبال دشمن شناسی هم هستم کهچنین چیزی در حوزه زاهدان موجود نیست و با تحصیل در قم می خواهم به این مهم برسم .

خیر الله با وجود اینکه سنی است اما فکر بزرگ او پشتوانه موقعیتش در کنار برادران طلبه شیعی خواهد بود .

امید است صراط مستقیم را بشناسد و طلبه موفقی باشد انشاء الله

در حالی که در 33 سال قبل در گوشه خیال مردم مسئله حزب اسلامی و حزبی که با سیاست بپیوندد، نبود وی با گروهی از پیروانش به تاسیس چنین حزب دست زد این حزب هرچند در اوایل دهه 1990 اجازه فعالیت رسمی را دریافت کرد، ولی پس از مدتی با آغاز جنگ داخلی تاجیکستان در سال 1992 ممنوع اعلام شد. در زمان جنگ داخلی سالهای 1992-1997 سید عبدالله نوری رهبر اتحاد نیروهای مخالف دولت تاجیکستان بود. به دنبال امضای موافقت نامه نهایی صلح تاجیکان از سوی امامعلی رحمانف، در ماه ژوئن سال 1997 حزب نهضت اسلامی فعالیت خود را در کنار احزاب دیگر مخالف از سر گرفت و آقای نوری رهبری این حزب را تا آخرین لحظه های عمر بر دوش داشت. وی پس از امضای سازشنامه صلح تاجیکستان در سال 1997 ریاست کمیسیون آشتی ملی را تا سال 1999 به عهده داشت.

((rsnoori.persianblog.ir/1385/5/14

روباه مامان : زمستان امسال از وقتی که گاز لونه قطع شده ، دیگه توان و بنیه برام نمونده این شوهره هم انگار نه انگار ، هر چی بهش می گم نون باگتمون تموم شده میگه ( نانوایی گازش قطع شده پخت نمیکنه) ، باز خوبه این آینه جهیزیه ام باقی مونده، و گرنه گوش شنوایی پیدا نمیشه ، پیر شدم ،گوشام سنگین شد ، سمام کم کم شروع کرده به درد گرفتن ، فکر کنم آرتروض گرفتم ...

بچه روباه : مامان مامان برای امروز یه شام پیدا کردم ...

روباه مامان : چی عزیزم ، گشنه پلو با خورشت دل ضعفه

بچه روباه : نه باور کن مامان راست می گم

روباه مامان : چی شده یالا کلافم کردی

بچه روباه : یه مرغابی افتاده توی دریاچه، اونم با سر ، سرش رفته تو یخها ، عین کبک

روباه مامان : خوب بدو بریم ،پوستین پشمیت رو بپوش که پوزت یخ نزنه

بچه روباه : مامان؟وا نمی ایستی بابا بیاد، آخه وسط دریاچه افتاده ، نمی شه تنهایی بریم ؟

روباه مامان :اونو می خواهم چکار ، میخوام سر به گردنش نباشه ، هر چی میکشم از دسته اون پدر فلان فلان شده است؟

...........................................

در دریاچه

..............

روباه مامان : اه عجب لقمه چربی ، ببین من چطور می گیرمش ، یاد بگیر...

بچه روباه : مامان مواظب یخ زیر پات باش ؟

روباه مامان : آخ

....صدای شکستن یخ.....

روباه مامان : برو سراغ بابات ، زود باش بگو عزیزش افتاده تو آب ، زود باش

بچه روباه : مامان پس مرغابی چی؟

روباه مامان : دیوونه من مهمترم یا مرغابی

روباه مامان : بدو ، تا بابات نباشه مرغابی بی مرغابی؟اول بابات بعد مرغابی

آخه...

__رضا بدو طعمه افتاد توی تله ،مرغابی رو بردار که روباه رو گرفتیم.